wtorek, 18 marca 2014

Rozdział 2

-Diana ! Mogłabyś zejść na dół ? - krzyknął tata.
-Idę. - powiedziałam. Ale chyba nikt tego nie usłyszał. Gdy zeszłam na dół zobaczyłam Niall'a jego rodziców i jakiegoś chłopaka, to był pewnie ten jego brat. Przywitałam się z nimi i poszłam usiąść na kanapie, rodzice poszli do kuchni.
-Greg, może pójdziemy do mnie, zagramy w coś na PlayStation ? - zapytał Paul, na pewno zrobił to specjalnie.
-Hmm.. Jasne. - odpowiedział i uśmiechnął się do mnie. Gdy chłopacy poszli na górę, moi rodzice powiedzieli że idą się przejść wraz z rodzicami Niall'a. Zostałam sama.. No z nim.
-To co robimy ? - zapytałam.
-Może obejrzymy jakiś film. Komedia czy Horror ? - zapytał i uśmiechnął się.
-Horror. - powiedziałam zdecydowanie. Ale po jakiejś godzinie tego żałowałam.
-AAAA!! Weź to wyłącz.! Prooooszę. - powiedziałam. Bałam się jak nie wiem, ale cały czas się śmiałam. Niall też się śmiał.
-Chodź się przytulic. - powiedział przez śmiech. Od razu się do niego przytuliłam, znamy się zaledwie trzy godziny, a już leże przytulona do niego na kanapie... No nieźle. Nawet nie wiem kiedy zasnęłam... Rano obudziłam się koło Niall'a, to znaczy miałam głowę opartą o jego ramię. Gdy wstałam usłyszałam śmiech w kuchni, na szczęście był to tylko Paul i Greg.
-Hej. - przywitałam się z nimi.
-No... Nasze gołąbeczki wstały ? - zapytał Greg.
-Ughh. Spadaj. - powiedziałam i wróciłam do salonu, Niall tak słodko spał musiałam mu zrobić zdjęcie... Chwila, no nie ! Znając chłopaków to zrobili nam zdjęcia i gdzieś wstawili kurwa. Weszłam do pokoju, a tam nadal były te kartony z rzeczami i innymi pierdołami. Powiedziałam sobie że rozpakuje to wszystko dzisiaj wieczorem, ale z jednej strony nie wiedziałam o której przyjdę ze spaceru z Niall'em. Wzięłam laptop, zeszłam na dół i czekałam aż załadują mi się niektóre strony. Najbardziej oczekiwałam na Facebook'a i Twitter'a. No i nie myliłam się, na obydwu stronach były zdjęcia jak śpimy. Na szczęście było to rano, bo miałam głowę na jego ramieniu i promienie słońca opadały na nasze twarze, ale nie obyło się również bez opisu, który brzmiał mniej więcej tak :                                                                                                  
                "Nowa znajomość..  Niall Horan i Diana Jenner, nie bądźcie na nas źli... My po prostu tak was kochamy, a wy tak słodko tutaj wyszliście. Życzymy powodzenia na nowej drodze życia. "
-PAUL ! GREG ! Do mnie już ! - krzyczałam. Przez przypadek obudziłam Niall'a, ale to i dobrze. Pokazałam mu zdjęcie.. On też się wkurzył, przynajmniej będę miała wsparcie - pomyślałam. Chłopacy nie mogli już wytrzymać ze śmiechu.
-Yyy... Co ? - zapytali równocześnie.
-Wy się jeszcze pytacie co ?! Zachowujecie się gorzej niż jakieś pięciolatki ! - wykrzyczałam -A ten opis ? Życzymy powodzenia na nowej drodze życia !? Czy wam już całkiem na głowę padło ? - dodał Niall. - Wczoraj oglądaliśmy horror, ja się przestraszyłam no to przytuliłam się do Niall'a, nawet nie wiem kiedy zasnęłam.. A wy jak debile musieliście zrobić zdjęcie. -kontynuowałam naszą "kłótnie".
-Ale skąd mogliśmy wiedzieć że oglądaliście horror... Co prawda słyszeliśmy krzyki, ale... - powiedział Greg, nie dokończył bo przerwał mu Niall.
-Weźcie się ogarnijcie. Znamy się z Dianą jeden dzień, a wy już oczywiście musicie nas łączyć w parę. Ughh.. - powiedział i wyszedł, trzasnął drzwiami. Ja stałam przed tymi debilami i patrzyłam się na podłogę, teraz nawet ona stała się interesująca.
-Przepraszam. - powiedzieli równocześnie.
-Ta... - powiedziałam i poszłam na górę. Poszłam do łazienki, wykąpałam się i przebrałam w inne rzeczy. Czyli krótkie dżinsowe spodenki i luźną beżową bluzkę, zeszłam na dół zrobić sobie śniadanie. Rodzice musieli być już w pracy, albo gdzieś poszli... Paul siedział na górze, słyszałam że grał na tej swojej gitarze. Nienawidziłam jak się popisywał że "umie grac" przed dziewczynami. Była 12.00, poszłam do salonu i włączyłam tv.
-Diana ! Przecież Ty idziesz z Niall'em przejść się po mieście. - powiedziałam sama do siebie. Poszłam na górę, uczesać się... Długo mi to nie zajęło, bo tylko je rozczesałam zostawiłam je rozpuszczone. Znów zeszłam na dół i nalałam sobie soku do szklanki. Była dopiero trzynasta, więc postanowiłam że pójdę do pokoju w końcu się rozpakować, lecz jak na złość ktoś zawsze musi mi w tym przeszkodzić... Ktoś zapukał do drzwi...
------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Heeyy.. Hmm, no jest druga cześć... Dlaczego nikt nie komentuje ? Jest ponad 80 wejść na bloga, a żadnego komentarza, trochę przykro :// Ale chociaż chciałabym wiedzieć, czy ktoś go wgl czyta. Dla mnie to na serio motywacja, więc może...
             Następny rozdział  2-3 komentarze :) 
Na serio, to nie dużo. Proszę, jeżeli czytasz skomentuj ! :*

2 komentarze:

Łączna liczba wyświetleń